Te objawy mogą budzić podejrzenie POChP

Choć jest jedną z najpoważniejszych i najczęściej występujących chorób układu oddechowego, to wciąż wiele osób nic o niej nie wie – a co gorsza, nie zdaje sobie sprawy, że może się znajdować w jej grupie ryzyka. POChP, czyli Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc, często latami nie daje żadnych specyficznych objawów, ostatecznie jednak mocno rzutując na codzienne życie. Czym jest ta choroba? Jak ją rozpoznać? Co robić w przypadku podejrzenia POChP? Na dobry początek zajrzyj do naszego artykułu.

POChP: charakterystyka i przyczyny choroby 

Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc to choroba układu oddechowego, którą współczesna medycyna klasyfikuje jako chorobę ogólnoustrojową. POChP ma jednoznacznie negatywny wpływ na funkcjonowanie całego organizmu, w tym układu sercowo-naczyniowego. Może również współwystępować z szeregiem innych chorób, takich jak m.in. osteoporoza, rak płuc, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, zespół metaboliczny, rozstrzenie oskrzeli czy refluks żołądkowo-przełykowy.

POChP to choroba wywołana długotrwałą ekspozycją na szkodliwe czynniki środowiskowe, w szczególności pyły, gazy oraz dym tytoniowy. Jej bezpośrednim skutkiem jest trwałe ograniczenie przepływu powietrza w drogach oddechowych. POChP prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia miąższu płuc i naczyń płucnych, dlatego nie można jej wyleczyć.

Ile osób choruje na POChP?

Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc to jedno z największych zagrożeń zdrowotnych w ludzkiej populacji. Szacunkowo choruje około 380 milionów ludzi, z czego około 2 milionów w Polsce.

Co ważne, liczba chorych systematycznie rośnie. Według prognoz Światowej Organizacji Zdrowia, do 2030 roku POChP będzie trzecią najczęstszą przyczyną umieralności. W tym samym czasie liczba zgonów bezpośrednio powiązanych z ta chorobą wzrośnie nawet o ponad 30%.

Czy na POChP chorują tylko palacze tytoniu?

Nie, natomiast trzeba podkreślić, że używanie wyrobów tytoniowych pozostaje głównym czynnikiem ryzyka Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc. Około 9 na 10 przypadków POChP ma związek z nikotynizmem i biernym paleniem.

Zwracamy natomiast uwagę na fakt, iż pomimo sukcesywnego spadku odsetka palaczy tytoniu, nie maleje liczba diagnozowanych przypadków Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc. Ma to związek z innym istotnym czynnikiem ryzyka, jakim jest zanieczyszczenie powietrza (w głównej mierze odpowiadają za to tlenki azotu i pyły zawieszone w smogu).

Czynniki zwiększające ryzyko zachorowania na POChP występują również w specyficznym, zanieczyszczonym środowisku pracy. Szczególnie narażone są osoby wykonujące zawód górnika, hutnika, pracownika budowlanego, rolnika, operatora maszyn, mechanika samochodowego, sprzątaczki, fryzjera czy kosmetyczki.

Nie ignoruj tych objawów

Podejrzenie POChP mogą budzić zupełnie prozaiczne, początkowo lekceważone objawy ze strony układu oddechowego. Ta choroba ma również tendencję do rozwijania się zupełnie bezobjawowo.

Właśnie dlatego ważne jest, aby osoby z grup ryzyka POChP, które mają powyżej 40 lat, bacznie obserwowały swój organizm i nie przechodziły do porządku dziennego nad nietypowymi czy nasilającymi się objawami, takimi jak:

• Przewlekły kaszel– w przebiegu POChP można zaobserwować kaszel niemający charakteru napadowego, pojawiający się rano i wieczorem, jak i utrzymujący się w ciągu dnia, nasilający się pod wpływem czynników drażniących, takich jak kurz, dym tytoniowy czy pyłki roślinne.
• Narastająca duszność– pojawiająca się zarówno w trakcie i po wysiłku fizycznym,  jak i w fazie spoczynkowej.
• Odkrztuszanie plwociny– czyli gęstej wydzieliny z płuc, czasami o ropnym charakterze.
• Obniżona tolerancja wysiłku– czyli męczliwości, coraz większe trudności z wykonywaniem prostych czynności dnia codziennego, jak ubranie się, umycie, zaścielenie łóżka, przyrządzenie posiłku etc.

Więcej o objawach mogących budzić podejrzenie POChP przeczytasz na stronie internetowej https://oddychajmy.pl/podstawowe-objawy/.

Podejrzenie POChP – co teraz?  

Każde podejrzenie POChP wymaga konsultacji lekarskiej. Na początek zgłoś się do lekarza rodzinnego i powiedz mu o swoich obserwacjach. Lekarz POZ przeprowadzi podstawowe badanie osłuchowe, zbierze wywiad i podejmie decyzję, czy zasadne jest skierowanie Cię na pogłębioną diagnostykę do poradni pulmonologicznej.

Rozpoznanie lub wykluczenie POChP wymaga przeprowadzenia szeregu specjalistycznych badań, w tym spirometrii, pletyzmografii, RTG klatki piersiowej, echo serca i EKG, gazometrii z pulsoksymetrią oraz ergospirometrii i testu 6-minutowego chodu. Tak zaawansowana i czasochłonna diagnostyka jest konieczna, aby zróżnicować POChP od innych chorób dających podobne objawy.

Leczenie POChP

Choć POChP nie można wyleczyć, to choroba poddaje się zarówno leczeniu, jak i profilaktyce. Głównym celem terapii jest kontrolowanie i zmniejszenie nasilenia objawów oraz uniknięcie zaostrzeń i powikłań, co daje choremu szansę na zachowanie samodzielności, relatywnie dobrego komfortu życia, a przede wszystkim na uniknięcie inwalidztwa i przedwczesnej śmierci.